اگر عبا بافت نائینی قالی پرآوازه خود را به هنرمند اصفهانی مدیون است. درعوض بافنده تک باف قمی باید این سپاس را به حساب بستانکار همسایه نامدار و پیش کسوت کاشان منظور دارد که راه و رسم کار را با سخاوت و استادی به او آموخت و به حق این شاگرد تیزهوش نیز با فراست تمام ریزه کاری ها را دریافت و توانست با ارائه فرش هائی با طرح های جالب و بافت ظریف و رنگ های متعادل و مرزهای معروفیت و شهرت را به زودی درنور دیده و به فرش نو رسیده خود این چنین اعتبار بخشد.
حدود هفتاد و پنج سال پیش بود که تجار کاشان دارهای قالی رابه آن جا برده و کار را در مقیاسی محدود شروع کردند و هنوز بیست سالی ازآن نگذشته بود که قالی بافی در آن جا با ابعادی تجارتی به صورت پیش رفته و قابل ملاحظه ائی ادامه طریق داد.
درشهر مقدس قم قالی بافی آن چنان که در برخی از مراکز بافندگی مهم ایران چون تبریز معمول است در کارگاه های بزرگ صورت نمی گیرد. تک بافی بیشتر در آن معمول است ولی کم نیستند مؤسساتی که تولید آن ها گر چه در مقیاسی بزرگ نیست ولی ابعاد خانگی هم ندارند. مروری بر نام برخی از آنان که بیشتر امضای خود را در حاشیه فرش های خودباقی می گذارند تا حدودی وسعت ودامنه کار و فراوانی بافنده و صاحب کار قمی را به پیش چشم می آورد که عبارتند از : متوسل- هاشمیان- طالبیان- نعمتی- طالبی- رضا قناحی- ارسلانی- پریشان- رهی امانت کار- محمد جمشیدی- موسوی- رجب زاده- دانشور- شجاعی- صدق زاده- انارکیان- صفوی- محمدی- علیائی- رضائی- رضوی- ارمی- خادم- رشدی زاده- صالح- جعفری.
قم یکی از مهم ترین مراکز تولید فرش های گل ابریشم و کرکی و تمام ابریشم است و فرش های آن اکثر در اندازه های ذرع و نیم و دو ذرعی و ابعاد چهار و هفت و دوازده متر مربع بافته می شود.
تراکم گره درفرش های ریز بافت و ابریشمی آن در بسیاری از موارد به مرز یک میلیون گره در متر مربع نزدیک میشود. فرش آن پرز کوتاه و دو پوده است و پود نازک آن بیشتر در رنگ های خاکستری و آبی و بژ در پشت فرمان قابل رؤیت است.
بافنده های قمی ترجیح می دهند که دلپذیرترین طرح های سایر مراکز قالی بافی ایران را که در مرور زمان مطلوب و مقبول طبع همگان شده اند با مختصر تغییراتی ببافند. اگر فرش های آن با قالیچه ها و قالی های اصفهان و کاشان به لحاظ شباهت نقشه اشتباه شوند این اشکال در مورد فرش های بافت تبریز هیچ گاه پیش نخواهد آمد چون فرش های تبریز با گره هائی از نوع گره ترکی بافته می شوند در حالی که بافند های قم گره فارسی و یا گره سنه را در قالی بافی خود به کار می برند.
طرح های متداول درقالی بافی قم عبارتند از: بندی خشتی( موزائیکی بختیاری) ، بته ای، درختی، شکارگاه، هندسی جوشقانی، شاه عباسی لچک ترنج، شاه عباسی افشان، محرمات، ترنجی کف ساده، بندی کتیبه ای، محرابی گل فرنگ و ظل السلطانی.
در طرح بته ای که از طرح های مورد علاقه بافنده های قمی است نقش بته ها مانند فرش های خراسان و برعکس فرش های نقش بته ناحیه سرآبند و مال میر (لرستان) یک سویه می باشند به این صورت که نوک این بته ها که در ردیف های موازی بافته شده اند همگی دریک جهت می باشند در حالی که درفرش های سرآبند جهت نوک بته ها در ردیف ها متوالی یک در میان تغییر می کند.
در طرح بته ای که از طرح های مورد علاقه بافنده های قمی است نقش بته ها خراسان و برعکس فرش های نقش بته ناحیه سرآبند و مال میر ( لرستان) یک سویه می باشند به این صورت که نوک این بته ها که در ردیف های موازی بافته شده اند همگی در یک جهت میباشند در حالی که در فرش های سرآبند جهت نوک بته ها در ردیف های متوالی یک در میان تغییر می کند.
در قم تقلیدی از طرح هندسی جوشقانی را می بافند که با طرح های قدیمی کاشان نیز شباهتی دارند. هم چنین در این شهر طرح درختی را گاهی در متن محرابی و گاهی نیز بدون نقش محراب می بافند. مشابه این طرح در اصفهان و کاشان نیز بافته می شود.
بافندگان قمی فرش های کف ساده، با ترنج بزرگ شش گوشه ای مملو از گل های و برگ های تیپ هراتی می بافند که مشابه آن در بیرجند نیز بافته می شود